Gakkou no Kaidan 2 (1996) โรงเรียนสยองขวัญ ภาค 2

บอกตรงๆ ว่าภาคแรกอาจไม่โดนใจผมนักในเรื่องความน่ากลัว หรือในแง่ความบันเทิงก็ยังไม่มากถึงขนาด ผมเลยไม่ค่อยจะหวังกับหนังชุดนี้อีกแล้ว… แต่ปรากฎว่า … ภาคนี้มันส์กว่าตอนแรกอีกแฮะ ภาคนี้เหตุมาเกิดในโรงเรียนประถมที่ต่างจังหวัดครับ ซึ่งเด็กๆ ก็ไปเข้าค่ายกัน แล้วก็นั่นแหละครับ ซักพักผีก็ออกมาหลอก สาเหตุการหลอกครั้งนี้มาจาก ตำนานอาถรรพ์ที่ว่ากันว่า เมื่อถึงวันที่ 4 เดือน 4 เวลา 4 นาฬิกา 44 นาที จะทำให้โรงเรียนแห่งนั้นทะลุไปสู่มิติอาถรรพ์ที่ไม่มีใครรู้จักได้ (ที่ญี่ปุ่น เลข 4 ถือว่าอัปมงคลครับ เพราะ 4 ในภาษาญี่ปุ่นมันออกเสียงพ้องกับคำว่าตาย เหมือนภาษาจีนที่ 4 ออกเสียงใกล้ๆ กับคำว่า “ซี้” นี่แหละ) แล้วเด็กสุดซวยกลุ่มดังกล่าวก็หลุดเข้าไปในนั้นครับ เจอผีและปีศาจอีกพรึ่บ ที่ผมบอกว่ามันส์กว่านี่ไม่ได้แปลว่าสยองกว่านะครับ แต่มันสนุกกว่า เริ่มจากตัวละครเลย แต่ละคนมีความเด่นในตัวเอง ตั้งแต่คู่นาโอยะกับนานาโกะ ที่เป็นพ่อแง่แม่งอนวัยเด็กที่ดูน่ารักมากๆ เลย ฉากที่ทั้งคู่ต่อปากต่อคำกันนั่น จะว่าฮาก็ฮา น่ารักก็น่ารัก ได้อารมณ์ดีมากๆ เลยครับ – ขอนอกเรื่องหน่อย โดยส่วนตัวผมว่าอะไรทำนองนี้นี่แหละที่ควรจะมีในหนังโรแมนติกทุกๆ เรื่อง เพราะมันเป็นการแสดงบุคลิกของแต่ละคนได้อย่างชัดเจน ก็ถือเป็นการนำเสนอได้ฉลาดดี ส่วนคนอื่นก็ค่อนข้างเด่นพอๆ กันครับ อย่างเด็กที่ชอบแกล้งชาวบ้าน เป็นจอมแสบที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไร แต่ไปๆ มาๆ ก็มีปมที่คาดไม่ถึงในตอนท้ายกะเค้าด้วย รวมไปถึงเด็กที่เอาแต่เป่านกหวีด ไม่ยอมพูดยอมจา ไปๆ มาๆ ก็มีอะไรดีๆ ให้ได้ประทับใจอยู่เหมือนกัน ด้านตัวละครนี่ผมยกให้เยี่ยมกว่าภาคแรกมากเลยครับ ตอนต้นๆ ก็แนะนำปูพื้นไป ซึ่งก็ฮาได้เรื่อยๆ แล้วจากนั้นพอเข้าไปในโรงเรียนเท่านั้นแหละครับ โทนหนังกลายเป็นผจญภัยไปเลย ซึ่งผมว่าลงตัวกว่าภาคแรกครับ เพราะมีเรื่องของมิตรภาพและมิติตัวละครแทรกเข้ามาตลอด ยิ่งไปกว่านั้นฉากน่ากลัวๆ ก็ไม่เลวนะครับ อย่างฉากในห้องคอมนั่นก็สยองเต็มๆ ล่ะ ทั้งหลายทั้งปวงที่ผมบอกไปนี่เอง ทำให้หนังไม่น่าเบื่อครับ น่าติดตามขึ้น ประเด็นสำคัญที่ทำให้ภาคนี้ดูดีขึ้นก็คงเพราะ การให้ความสำคัญกับตัวละครนี่แหละ เพราะพอเราผูกพันในช่วงต้นแล้ว อารมณ์ร่วมมันก็จะไหลมาเทมาเอง Effect นั้น ก็ใช้ได้ครับ เช่น หนังสือหินที่ปลิวตามลมได้นั่น เนี๊ยบดีทีเดียว โดยรวมๆ ผมชอบกว่าภาคแรกครับ (แต่ตอนไม่ได้ต่อเนื่องกันหรอกนะครับ) เนื้อหาไม่ได้ซับซ้อน ก็ทำใจคิดซะว่าดูการ์ตูนแบบโดราเอนอนภาคพิเศษเทือกนั้นดีกว่าครับ ก็เป็นหนังผจญภัยสำหรับเด็กๆ แบบญี่ปุ่นนั่นเอง สนุกดีออกนะครับ แล้วก็ตามเคย ภาคแรกมีผีขี้เหงาใช่มั้ยฮะ พอมาภาคนี้ก็มีครับ คล้ายๆ กัน ประทับใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน และผิดคาดพอสมควร จุดนี้ผมชอบครับ มันอาจดูไร้สาระกับบางคน แต่ผมว่าเรื่องนี้มันเล่นกับความผูกพันในครอบครัวของชาวญี่ปุ่นได้อย่างดีจริงๆ สรุปว่า สนุกครับ ไม่น่าผิดหวังเลยล่ะ … แต่อย่าลืมครับ นี่เป็นหนังผจญภัยสำหรับเด็กครับ ไม่ได้เน้นที่ความสยอง ก็ลองปรับก่อนดู ทิ้งเหตุผลไปบ้าง แล้วคุณน่าจะชอบนะครับ สองดาวครึ่งครับ